پورعلی‌گنجی: غصه غذای چینی را نمی‌خورم – نیوز



بازتاب خبر news.ir

پورعلی‌گنجی

به گزارش خبرورزشی، پورعلی‌گنجی که این روزها دوران قرنطینه را سپری می‌کند تا از چند روز بعد تمرینات خود را با شن‌زن از سر بگیرد، در گفت و گو با ایران ورزشی، نخستین صحبت‌های خود را درباره انتقال به شن‌زن انجام می‌دهد. او که می‌توانست حتی پیراهن باشگاهی در اروپا را بپوشد، معتقد است در این سن و سال برای یک مدافع آسیایی اتخاذ چنین تصمیمی ریسک است و به همین دلیل فوتبال خود را در شن‌زن ادامه خواهد داد. او از این انتقال می‌گوید و البته شرایط بازی در چین که با آن چندان غریبه هم نیست.

به عنوان نخستین سؤال، دوست دارم بدانم ماجرای انتقال تو به لیگ چین از چه زمانی آغاز شد و چطور این تصمیم را گرفتی؟
شما حتماً در جریان هستید که چه اتفاقاتی برای من در گذشته رخ داد، چه شانس‌هایی برای انتقال به اروپا داشتم، به خصوص برای حضور در برایتون. یادم می‌آید تا آستانه انتقال به برایتون در لیگ برتر انگلیس پیش رفتم اما قوانین موجود اجازه ندادند مجوز من صادر شود. دید من به فوتبال فرق داشت و می‌خواستم بختم را برای حضور در اروپا امتحان کنم اما نشد و مشکلاتی پیش آمد که از دست من خارج بود. به یوپن رفتم و بعد هم تصمیم گرفتم به العربی بیایم و حدود دو فصل هم برای این تیم بازی کردم. آن‌جا شرایط خوب بود و نسبت به تیمی که در اختیار داشتیم، نتایج خوبی هم کسب کردیم. البته قدرت العربی را نمی‌شد با السد مقایسه کرد، چون باشگاه و بازیکنانش با هم تفاوت داشتند. پیشنهاد شن‌زن دو، سه ماه قبل به دستم رسید. البته یک باشگاه چینی دیگر هم مرا می‌خواست، باشگاه بیجینگ گوان که قدرتمند است اما قرار بود کمی صبر کنم و من هم چون یک بار در برایتون این کار را انجام دادم و به نتیجه نرسیدم، تصمیم گرفتم با شن‌زن توافق کنم.

در لیگ چین بازیکنان و مربیان بزرگی حضور دارند و امکانات هم فوق‌العاده است. تنها مشکلش این است که کمی از ایران فاصله دارد!

فکر می‌کنم چون یک بار در برایتون آن اتفاق برای تو افتاد، احساس کردی که نباید شانس‌ات را از دست بدهی.
دقیقاً. شرایط شن‌زن مناسب بود و از طرفی به باشگاه العربی هم پول خوبی می‌رسید. فکر می‌کنم حدود یک و نیم میلیون یورو به باشگاه العربی دادند تا مرا بخرند. من هم حقیقتش از این‌که زندگی‌ام یکنواخت شده بود خسته شده بودم و دوست داشتم در محیطی جدید بازی کنم و دوباره تجربه تازه‌ای داشته باشم و نکته‌های مهمی یاد بگیرم. به همین خاطر با شن‌زن به توافق رسیدم و الان هم در قرنطینه هستم تا این دوران به پایان برسد و بتوانم با تیم جدیدم تمرین کنم. امیدوارم بتوانم نماینده خوبی برای فوتبال ایران در چین باشم. می‌خواهم با یک تیر، دو سه نشان را بزنم. اول این‌که بتوانم دوباره پرشی به یک تیم خوب اروپایی داشته باشم یا بتوانم این‌جا خودم را ثابت کنم و به تیم‌های بهتر بروم. البته برای مدافعان آسیایی سخت است که به اروپا بروند اما باید برای هدفم بجنگم. در لیگ چین بازیکنان و مربیان بزرگی حضور دارند و امکانات هم فوق‌العاده است. تنها مشکلش این است که کمی از ایران فاصله دارد.

در این مدت بازار انتقال بازیکنان ایرانی به فوتبال اروپا هم داغ شده. تو چه پیشنهادهایی دریافت کردی و چرا آن‌ها را نپذیرفتی؟
ببینید من چند پیشنهاد اروپایی داشتم که رسمی هم بود. دو تیم از قطر هم مرا می‌خواستند اما چون در العربی حضور داشتم باید باشگاه با آن‌ها موافقت می‌کرد. پیشنهادهای اروپایی من از لیگ‌های خیلی خوب نبود و با توجه به اینکه الان ۲۹ ساله هستم باید بیشتر به فکر آینده باشم. به همین دلیل تصمیم گرفتم شن‌زن در چین را انتخاب کنم.

تو یک فصل رویایی را در تیانجین‌تدا سپری کردی. درست است شرایط تیم شما برای بقا کمی سخت بود اما در جریان هستم که چقدر درخشیدی. در قریب به اتفاق بازی‌ها آسیب دیدی، بخیه خوردی و فکر می‌کنم چینی‌ها خاطرات خوبی از تو، تعصب‌ات و البته سبک بازی‌ات دارند. استقبال از تو چگونه بود و رسانه‌ها چه مواردی را درباره تو یادآوری کردند؟
بحث آسیب‌دیدگی‌های من مربوط می شود به رفتاری که من همیشه در تمام تیم‌ها به نمایش می گذارم. دوست دارم نانی که به خانه می برم حلال باشد و هیچ‌وقت پا پس نکشم. من حتی در العربی هم بودم، فکر می‌کنم با ۳۰ تا ۳۵ درصد از توانم بازی کردم. یعنی مصدوم بودم، از مچ پا بگیرید تا دوقلو، همسترینگ و گیج‌گاه و دنده. من بدون مصدومیت نبودم اما بازی کردم. در چین هم به من احترام می‌‌گذارند و پیام‌های مسرت‌بخش زیادی دریافت کردم که امیدوارم بتوانم پاسخ اعتمادها را بدهم. باید بتوانم در حد توانم به شن‌زن هم کمک کنم.

شرایط فعلی تو با چهار سال قبل که به چین رفتی چقدر فرق دارد؟
سالی که من تیانجین بودم، نه زبان بلد بودم، نه دوستی داشتم و نه می‌توانستم با کسی ارتباط برقرار کنم. واقعاً شرایط برایم سخت بود و البته نخستین فصلی بود که در پست دفاع آخر بازی می‌کردم. الان خدا را شکر راحت می‌توانم ارتباط برقرار کنم، دوست و رفیق زیاد دارم و می‌توانم از این امتیازهایی که دارم به بهترین شکل ممکن استفاده کنم و بدرخشم. فکر می‌کنم فصل ویژه‌ای در انتظار من خواهد بود. به خصوص که چینی‌ها خاطرات خوبی از من دارند و تجربه بازی در این سطح را هم دارم.

این‌جا دوست و آشنا زیاد دارم و دیگر نیازی نیست که غصه غذا را بخورم

سرمربی شن‌زن روبرتو دونادونی بود که چند هفته قبل اخراج شد و جای خود را به یوردی کرویف داد. این موضوع برای تو مشکلی به وجود نمی‌آورد؟
مربی شن‌زن دونادونی بود که همراه با مدیریت باشگاه نظر مثبتی روی من داشتند. مربی جدید هم هنوز در قرنطینه است و تازه چند روز دیگر می‌تواند برای هدایت تیم در تمرینات حاضر شود. قرارداد امضا شده و مشکلی از این بابت وجود ندارد.

یادم هست در مقطع نخست که به چین رفتی، خیلی‌ها درباره غذا و خورد و خوراک با تو صحبت می‌کردند. به عنوان نمونه رضا شاهرودی می‌گفت مرتضی با خودش باید کلی کنسرو به چین ببرد. البته این برای مزاح است اما با این مشکل چطور کنار می‌آیی؟
چیزی که من از خودم می‌دانم این‌که تمام شرایط سخت زندگی را تحمل کردم که غذا در برابر آن‌ها موضوع مهمی نیست. خیلی از موقعیت‌های سخت زندگی را سعی کردم با صبر و تحمل جلو ببرم و از آن‌ها عبور کنم. خیلی چیزها را بردم جلو و سعی می‌کنم در ادامه هم روزهای موفقی را رقم بزنم. این‌جا دوست و آشنا زیاد دارم و دیگر نیازی نیست که غصه غذا را بخورم. باور کنید به جز بحث فوتبالی، یکی از دلایلی که من تصمیم گرفتم راهی لیگ چین شوم، همین دوستانم بودند. من سعی کردم همیشه مرد روزهای سخت باشم که بتوانم خودم را بسازم و بتراشم.

هدف‌گذاری باشگاه شن‌زن چیست و می‌دانی که قرار است چه نتایجی بگیرید و به کجا برسید؟
باشگاه ما بازیکنان خوبی جذب کرده. به عنوان نمونه لوکال که بازیکن سطح بالایی است. البته به جز او هم بازیکنان خوب چینی در اختیار داریم و هم خارجی. هدف ما این است که یک تیم خوب را کنار همدیگر بسازیم و به جمع دو، سه تیم اول برسیم. واقعاً کار سختی است اما ناشدنی نیست.

به جز تو، ایران یک نماینده دیگر هم در فوتبال چین دارد. افشین قطبی سرمربی‌گری شیجیاژوانگ را برعهده دارد و نتایج درخشانی هم کسب کرده. با او ارتباطی نگرفته‌ای و صحبتی با هم انجام نداده‌اید؟
با آقای قطبی که صحبت نکرده‌ام اما خوشحالم که یک مربی ایرانی در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی در چین کار می‌کند. البته شیجیاژوانگ در گروه دیگر قرار دارد و من هم برای افشین قطبی آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم بهترین نتایج را کسب کند.

تصاویر و ویدئوهایی از تو می‌بینم که در حال رسیدن به شرایط آمادگی هستی. دوران قرنطینه تو تا چه زمانی طول می‌کشد و کی تمرینات را کنار سایر بازیکنان شن‌زن آغاز می‌کنی؟
من هفت روز دیگر از قرنطینه خارج می‌شوم و می‌توانم کنار سایر بازیکنان تمرین کنم. البته چند بازی دیگر تعطیلات لیگ چین آغاز می‌شود و باید برای مرحله بعدی مسابقات آماده شویم. البته یکی از مربیان بدن‌ساز تمام امکانات را در اختیار من قرار داده و در دوران قرنطینه هم هر روز کار می‌کنم تا به شرایط آمادگی برسم. فکر می‌کنم به محض حضور در تمرینات بتوانم پا به پای سایر بازیکنان آماده حضور در بازی‌های رسمی بشوم.

تعویق مسابقات مقدماتی جام جهانی تا چه حد به سود یا ضرر تیم ملی خواهد شد؟ تو که سال‌هاست در اردوها حضور داری، دل‌تنگ بازی برای تیم ملی نمی‌شوی؟
هر بازیکنی دل‌تنگ تیم ملی، هم‌تیمی‌هایش و جو اردو می‌شود اما چاره‌ای جز این نداریم. شیوع ویروس کرونا همه‌گیر و سراسری است و اغلب کشورها درگیر آن هستند. البته خوب می‌شود که دور هم جمع شویم و بازیکنان و مربیان همدیگر را ببینند و بیشتر با هم آشنا بشوند. ان‌شاءالله بتوانیم چهار بازی آخر را با ۱۲ امتیاز تمام کنیم و به مرحله بعد صعود کنیم.

مصاحبه را خودت تمام کن.
باید خدمت آندوی عزیز و خانواده او تسلیت بگویم. امیدوارم که خدا به آن‌ها صبر بدهد. ضمن این‌که مهدی طارمی راهی پورتو شد و برای او از صمیم قلب خوشحالم. مهدی نشان داده که چه بازیکن باکیفیتی است و با شناختی که از او دارم شک ندارم در پورتو و لیگ قهرمانان اروپا هم می‌تواند روزهای موفقی را تجربه کند. باید برای مهرداد محمدی هم آرزوی موفقیت کنم که پیراهن العربی را پوشید و حالا به طور رسمی بازیکن این تیم محسوب می‌شود.

لینک منبع: پورعلی‌گنجی: غصه غذای چینی را نمی‌خورم – نیوز

https://www.news.ir/171153/%D9%BE%D9%88%D8%B1%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D9%86%D8%AC%DB%8C-%D8%BA%D8%B5%D9%87-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%B1/

اخبار ورزشی